Good Bye. Dear Father Aaron

---ORR, REV. AARON It is with great sadness that we announce the sudden passing of our husband, father and grandfather on November 17, 2010 at the Hamilton General Hospital, at the age of 70 years. Beloved husband of Ruth (nee Hawkins) for 45 years. Loving father of Beth Pace (Remo), and Andrew Orr. Dear Papa of Rachael and Jacob Pace. Brother-in-law of Rev. Ronald Hawkins (June), Rev. Jack Hawkins (Esther), Allan Hawkins (Carol), and Leona Smith (Lloyd). Survived by brothers-in-law Andy Doggart and Hamilton Moore of Ireland. Survived by several nieces and nephews in Canada and the U.K. Rev. Orr was a past DDGM of District B, Chaplain for 20 years in RCL Branch 58 & associate of 163, Chaplain for the veterans, and worked with the DVA for 20 years. Visitation will be held at P.X. DERMODY FUNERAL HOME, 796 Upper Gage Ave., on Saturday, November 20th from 7-9 p.m. and Sunday, November 21st from 2-4 & 7-9 p.m. A Masonic service will be held on Sunday at 9pm. A Funeral Service will be held in the funeral home chapel on Monday, November 22nd at 11am. Cremation to follow. Donations to the Heart & Stroke Foundation would be appreciated by the family.

---ข้าพเจ้าทราบเรื่องจาก Andrew Orr ถึงการจากไปอย่างกะทันหันของคุณพ่ออารอน พระคุณเจ้าที่รักของคณะ Old catholic church. แห่งแคนาดา อาจารย์และที่ปรึกษาของข้าพเจ้า ความรู้สึกแรกนั้นคือความงุนงงและสับสน ท่านจากไปได้ยังไง? และทำไม? หรือแม้แต่เกิดอะไรขึ้นกับพระคุณเจ้า? แผนการตอนเช้าของข้าพเจ้าเลยเริ่มช้าลงอีกกว่าสี่ชั่วโมง....

เท่าที่ข้าพเจ้ารู้จัก คุณพ่อเป็นคนน่ารักและขี้เล่น ท่านมักหยอกเราอยู่เสมอ ถูกทีเดียวที่ท่านจะเป็นที่รักในคณะ... ข้าพเจ้าสงสัยตั้งแต่แรกที่ข้อความถูกส่งกลับมาหาข้าพเจ้า ...."มาย ฟาเธอร์มเพส อเวย์" ... และคนที่ตอบข้าพเจ้านั่นก็คือ Andrew ลูกชายคนเดียวของพ่ออารอน คนที่ข้าพเจ้าไม่เคยเจอมาก่อน... แต่ราวกับว่าเขาจะรู้จักข้าพเจ้าเป็นอย่างดี ทุกถ้อยคำของเขาจึงดูสุภาพและเป็นมิตร คุณพ่อพูดเรื่องข้าพเจ้าให้เขาฟัง และเขารู้ว่าข้าพเจ้ากำลังท่านอารอนตามเวลาเดิม...เก้าโมงเช้า

หลังงานวันเกิดของคุณพ่อ ท่านถูกหามส่งโรงพยาบาล Hamilton General Hospital ในวันรุ่งขึ้น.. ที่สุดท้ายของท่านเป็นช่วงที่ข้าำพเจ้ากำลังยุ่งกับท่านวิลเลี่ยม ข่าวการจากไปของท่านทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกหมดหนทางอย่างบอกไม่ถูก พระคุณเจ้าที่แสนดีของข้าพเจ้า ทุกคำพูดของท่านมีความหมายกับข้าพเจ้าเสมอ คุณพ่ออยู่เบื้องหลังทุกอย่างที่ข้าพเจ้ากำลังจะทำ และเป็นบันดาลใจอันดีตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ จนข้าพเจ้าชักจะชอบคำล้อของท่านเสียแล้ว ..."A little Sister".... คุณพ่อเป็นคนที่ฉลาดและเก่งมากเหลือเกิน ข้าพเจ้ายอมรับว่าบางเรื่องข้าพเจ้าตามท่านไม่ทันจริงๆ ความรู้ในตัวของข้าพเจ้าใช้กับท่านได้ไม่ถึงครึ่ง แต่ทุกสิ่งที่ท่านสอนข้าพเจ้ามาจะได้ใช้...สักวันหนึ่ง...แต่คุณพ่อมักยืนรออยู่ที่ป้ายหน้าเสมอ ....เมื่อไหร่ก็ตามที่ข้าพเจ้าทำตามที่ท่านสั่ง...จะเจอท่านยืนอยู่ป้ายหน้า!

แต่ถึงข้าพเจ้าจะเป็นเพื่อนต่างอายุกับท่าน แต่ก็ใช่ว่าจะพุดคุยอะไรกันไม่รู้เรื่อง.... ช่างเหมือนคุณพ่อกลับมาหนุ่มอีกทีจริงๆ ... เหมือนการคุยกับคนรุ่นเดียวกัน และคุณพ่อสามารถแนะนำในเรื่องที่ข้าพเจ้าอยากรู้ได้เสมอๆ ..... เพราะท่านนั่นแหละ... ของจริง.! แทบไม่มีเรื่องอะไรที่คุณพ่อจะตอบไม่ได้. แต่หากเทียบกับตามตรง คุณพ่อยังกับปู่เราแท้ๆ. ท่านเป็นครูที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ตอนนี้คุณพ่อได้นำข้าพเจ้าไปอีกป้าย เป็นป้ายที่อีกนานกว่าข้าพเจ้าจะตามท่านไปได้... ป้ายนั้นคือ "การเข้าชมพระบารมีของพระเจ้า.. และยิ้มแก้มปริตอนที่ทรงตรัสชมถึงงานที่ท่านได้ทำไว้บนโลกนี้"

RSStS.

"You are the Father's beloved children"

"You are the Father's beloved children"

Dear Friends,

The Church as Christ's Body

Therefore, I, too, hearing of your faith in the Lord Jesus and of your love for all the holy ones, do not cease giving thanks for you, remembering you in my prayers, that the God our Lord Jesus Christ, the Father of glory, may give you a spirit of wisdom and revelation resulting in knowledge of him. May the eyes of your hearts be enlightened, that you may know what is the hope that belongs to his call, what are the riches of glory in his inheritance among the holy ones, and what is the surpassing greatness of his power for us who believe, in accord with the exercise of his great might, which he worked in Christ, raising him from the dead and seating him at his right hand in the heavens, far above every principality, authority, power, and dominion, and every name that is named not only in this age but also in the one to come. And he put all things beneath his feet and gave him as head over all things to the church, which is his body, the fullness of the one who fills all things in every way. (Letter of St. Paul to the Ephesians 1:15-23)

[...]

Below you will find the message of Our Lord and Savior given to Joseph Melvin. Jesus spoke to him these words,

"St. Paul thanked the people of his day for their faith in Me and I thank you all who believe in Me and follow Me. It brings Me great joy to know that you are active members of My Church, which is My Body, and you have a great love for all the members of the family of the Church. Our Heavenly Father is pleased too for your love and fervor and He showers you with all the graces and gifts you need.


When I was on earth, the Father supported Me in all that I did and He is always there to help you every day. Be men and women of prayer offering supplication for all those who do not believe and for all those who are suffering. Pray that the Church may grow daily so that all the human beings living in the world may become her members. There are very many today who do not believe and do not pray. All these are not in My camp but in the camp of the evil one. They need to come out of there and your prayers will surely help them. My dear friends, I am always close to you and I want you all to open your hearts to Me. I am ready to give you all that I won for you. You are the Father's beloved children."


Father Melvin

Preghiera alla Madonna...

O Vergine Santa, o Maria, Madre tenere, volgi oggi pietosa il tuo sovrano sguardo verso l’anima mia, che invoca il tuo materno soccorso!
Qui, inginocchiato ai tuoi piedi, davanti agli angeli ti prego: liberami, o Madre, liberami dalla confusione del peccato!
Liberami dalla paura e ridonami fiducia, liberami dallo sconforto per avere la pace del cielo, liberami dal disordine del cuore e indirizzami al volere di Dio, concedimi la speranza, che rinasce dal tuo materno abbraccio!
Io oggi lo cerco e lo sospiro questo abbraccio e questo tuo sguardo: in esso apprenda l’arte del santo abbandono a Dio!
Nel santo tuo abbraccio, fiducioso, ti invoco: quando infuria la battaglia e si leva alta la tempesta, vieni in mio soccorso, liberami, o Potente Signora!
Nei pericoli, nelle insidie, nelle tentazioni, nelle prove, nelle desolazioni, nei tanti travagli della vita interiore, vieni in mio aiuto, proteggimi, o Maria!
Quante difficoltà vanno superate per giungere all’unione con Dio: sii Tu a garantirne l’approdo felice!
Dalla tiepidezza, dall’abitudine nella preghiera, dalla disaffezione,dall’instabilità interiore, dalla vecchiezza spirituale, dalla doppiezza di cuore, dal fascino delle ricchezze, dall’ingordigia dell’amore proprio liberami, guardami, o Maria!
E poi ancora proteggimi dai ripetuti attacchi del maligno; vinci Satana, vincilo, o Maria! Sgomina le sue trame rivolte all’anima mia!
Vuole egli allontanarmi da Dio e Tu impediscilo ora e sempre! Vengo ancora a pregarti fiducioso, o Madre del Paradiso: quando tutto crolla, quando l’angoscia stringe il cuore, quando avanza oscura la notte, e la croce pesa sulle spalle, vieni Tu, e sorridimi o Vergine!
Il tuo sorriso materno ridoni fiducia, rinvigorisca lo slancio di fede, rinnovi l’impulso alla santità!
Nel tuo Cuore diventi dolce soffrire per Cristo, soave il Martirio nascosto del cuore. Sotto la tua tutela, più ardenti desideri di patire sgorgheranno e con Te bacerò la croce che Dio mi dona.
Ponimi Tu stessa con Gesù sulla croce, nel luogo più caro al cielo, alla scuola della perfezione!
Regalami la scienza sublime del soffrire con amore e in silenzio! Come Tu, o Maria, ti offristi a Dio sul Calvario, anch’io mi dono oggi al cielo col tuo materno aiuto!
E mentre Gesù viene a consolare, Tu, o Vergine del Mistero, fammelo amare ancora e sempre come il Bene più grande!
Poni il mio povero cuore in ascolto dei richiami del Verbo, Pellegrino Solitario! La sua melodia interiore. Diventi cara all’anima mia! Tu, discepola esperta del Vangelo, regala infine alla sola scintilla delle vive fiamme del santo e puro amore da cui il tuo Cuore è sempre divorato, perché anch’io sia consumato dall’amore di Dio!
Oh! Le fiamme del tuo Cuore immacolato, l’ardente tuo trasporto per il cielo! Ricorda, Madre: una sola scintilla,una sola! Fammi bere fuoco che irrori gli slanci inappagati di un cuore sitibondo di Dio! E anch’io arderò finalmente di serafici trasporti!
Un’ultima grazia ti domando, o Nobile Madonna: donami passione e trasporto per Gesù Sacramentato! Che io lo custodisca come il tesoro più grande, che lo adori come Presenza inabitante, che avverta i palpiti divoranti del suo Divino Cuore nascosto dentro l’Ostia!
Che lo ami, o Madre, con il tuo amore, lo guardi con i tuoi occhi. Con la trasparenza immacolata del tuo Cuore, ripari l’abbandono e i tanti Getsemani del Signore nei nostri tabernacoli!
Lo accolga ancora nel fondo dell’anima mia, in comunioni frequenti e trasformanti.
E poi, dopo i travagli della vita di fede, fammi morire santamente, in compagnia degli angeli e dei santi. Tra le tue braccia e nel tuo Cuore. Soave sarà il transito al cielo, l’esodo, già avviato, verso Dio. E da Te scortato, accederò felice in paradiso per cantare in eterno il Padre, il Figlio e lo Spirito Santo, dentro il tuo cantico incessante d’amore. Amen
Credo, sette Pater, sette Ave e sette Gloria per le intenzioni della Regina della Pace

L'Aforisma della giornata

Carissimi figli,
pace e santa pazienza a voi, quella pazienza che ci fa scavare piu'
a fondo nella Parola, proprio quando non ne cogliamo il senso.
Lasciamoci prendere dalla Parola che oggi Madre-chiesa ci dona;
prendiamola perche' e' per noi, siamo i destinatari di questo
messaggio.
"Mettetevi bene in mente queste parole", il Maestro avvisa
che e' necessario dare inizio ad un modo nuovo di stare con Lui,
quello che trattiene la Parola, quello che si confronta e verifica
sulla Sua Parola. L'espressione in greco e' molto piu'
plastica, indica la fatica di chi deve piantare con il terreno duro.
E' proprio duro accogliere la dinamica della croce; non sempre
e' facile capirla, tantomeno comprenderla...ma beati noi se non la
gettiamo via. Coraggio! se facciamo credito alla Parola, non solo
diventiamo la Parola che ascoltiamo ma veniamo anche generati dalla
Parola che ascoltiamo. Il Maestro insiste nell'invitarci a
mentalizzare "queste parole" e non altre, le parole che
raccontano la Sua passione per ogni creatura. Solo nella passione si
rivela il Suo amore ineffabile!
"il Figlio dell'uomo sta per essere consegnato nelle mani
degli uomini", quanta grazia! in greco e' usato un verbo che
indica il futuro-presentizzato, vale a dire un futuro gia'
presente ed iniziato. Noi ne beneficiamo nella celebrazione
eucaristica: per la passione per ogni uomo Gesu' si consegna nelle
nostre mani. Il suo corpo nelle nostre mani...dono inaudito!
"...essere consegnato"; e' proprio vero che Dio e'
capace solo di fare il bene e trasforma in bene ogni cosa. Il verbo
consegnare e' lo stesso verbo che si usa in riferimento a Giuda
che consegna Gesu' ai nemici; un unico verbo descrive il sommo
male dell'uomo ma anche il sommo bene di Dio. Ecco l'amore
ineffabile, ecco l'azione mirabile di Dio che, volendoci salvare,
riesce a volgere in bene ogni male.
Che bello! e' proprio come una fotografia! il negativo si sviluppa
in positivo alla luce della Sua Misericordia!
Beati noi cosi' amati! Coraggio, esponiamoci al sole della Sua
Misericordia...ne uscira' bellezza.

Dalla casa del Dio Trino che fotografa e conserva ogni nostro gesto di
bene, che sviluppa in bene ogni nostro gesto negativo, amato a
dismisura del merito, vi benedico.
Ci poniamo in cordata orante per tutti i cristiani rassegnati al
peccato.
a domani

¿POR QUÉ ES MEJOR ESTA MISA?

La misa de siempre únicamente normatizada por S.Pío V

Primero y principal: La misa es una oración que tiene como fin principal honrar a Dios, sólo secundariamente es para los fieles, por lo tanto, si creemos que Jesús está realmente presente en la Hostia Consagrada, esté debe estar en el centr ...o del templo y la celebración conviene realizarla de principio a fin con el rostro frente al Sagrario, y esto se aplica tanto al sacerdote como a los fieles, y es por esto que en celebración correcta de la misa DE SIEMPRE en latín NO SE DA LA ESPALDA, PORQUE SE CELEBRA BIEN DE FRENTE AL SEÑOR, salvo en las iglesias "ya modernizadas" donde no hay suficiente fe en la Eucaristía y ésta se margina del centro impíamente (y las pocas veces que se la deja en el centro se la pone tan arriba para que parezca que no se le da la espalda cuando se le da en cambio la vista trasera de los hombros y a veces la calvicie sacerdotaL, lo cual no es lo más considerado de ningún modo). Segundo: Usamos la palabra "Dios" y "Señor" en lugar de nombrar a ese Ser Divino porque el nombre de Dios es tan maravilloso y poético que en esta vida pretender reducirlo a cualquier palabra humana de cualquier lenguaje está cerca de agraviar a tanta Belleza Infinita, por eso el Señor dijo "Yo soy el que soy" (en hebreo se pronuncia similar a "Yavé", y es tradición judía-cristiana limitar la pronunciación de esta palabra al leer la Palabra de Dios, y el Papa no quiere que se la pronuncie mucho, salvo en ocasiones excepcionales, porque sería nombrarlo en vano: es como decir una poesía en prosa, sólo se justifica en condiciones EXCEPCIONALES). Como en la misa de siempre en latín se pueden leer traducciones al castellano de las lecturas (luego de los originales en latín), y TODO EL sermón es en castellano también, cualquier analfabeto que asista a ella entiende mucho más la misa de siempre en latín que la corriente de Pablo VI, porque la primera de ellas expresa más lo innombrable de Dios, su misterio, su poesía, su sacralidad, su infinita Belleza. Y ya veo que en lugar de dignificar al analfabeto ayudándolo a superar su ignorancia se le priva de una forma de celebrar la misa que le deja en mayor conocimiento real de Dios que la misa corriente a un prosaico hombre mundano que se pavonea de su "gran cultura" cuando no es más que alguien que desprecia lo que no entiende y cree comprender una misa que le es en absoluto desconocida. Una prueba muy contundente de ello es que conozco una profesional muy culta que entiende fluidamente varios idiomas, y le fue tan difícil en la misa "actual" de Pablo VI captar el valor intrínseco de la misa, que cuando se fue al extranjero, a un país cuyo idioma no hablaba, desertó de la misa todo el tiempo que estuvo allí porque pensaba que si no la "entendía" todas las palabras NO TENÍA NINGÚN VALOR ASISTIR A ELLA. Y esto es una herejía que estoy seguro que ha de ser muy común ¿entre los que asisten a cuál misa se da en mayor porcentaje? ¿será por "casualidad" donde el Sagrario es un accesorio muy lejos del lugar central, en forma muy coherente con el racionalismo protestante?. Yo no digo que la misa de Pablo VI sea hereje o protestante. Con suficiente formación una persona puede asistir a la misma sin riesgo: en cambio esta formación en la misa de siempre en latín se da DURANTE Y MEDIANTE LA MISMA CELEBRACIÓN, que es mucho más formativa, y entre otras cosas, justo por el latín, que es además la lengua universal de la Iglesia con todo el significado de unidad que ello representa, que te permite sentirte en casa en cualquier país extranjero. Ya lo dijo un Concilio que estableció contundentes anatemas: anatema sea quien condene a la misa por el uso del latín. Yo estoy de acuerdo también con el Concilio Vaticano II (QUE NO FUE DOGMÁTICO), en que en circunstancias muy excepcionales se podrían ampliar las partes en castellano.

A Night Prayer

Eternal Father,
I desire to rest in Thy Heart this night.
I make the intention of offering to Thee
every beat of my heart,
joining to them as many acts of love and desire.
I pray that even while I am asleep,
I will bring back to Thee souls that offend Thee.
I ask forgiveness for the whole world,
especially for those who know Thee and yet sin.
I offer to Thee my every breath and heartbeat
as a prayer of reparation.

Amen.

อยากกลับสวรรค์แล้ว

ข้าพเจ้าเดินทางมานาน
เดินทางมาไกล
ยอมให้ ยอมอาย ยอมชนะ ยอมเสียศักดิ์ศรี ยอมถอย ยอมลุก ยอมเริ่มใหม่ฯลฯ...

สุขภาพข้าพเจ้าไม่ค่อยดี เคยแอบบอกพระเจ้าบ่อยๆว่าเกลียดกายดิน

ตอนนี้ใครต่อใครก็ชมข้าพเจ้ามาก พระเจ้าก็ชม..
ว่าข้าพเจ้าสวยงาม

สวยซิ! ไม่สวยได้ไง ข้าพเจ้าต่อสู้แทบตายกว่าจะได้แต่ละอย่างมา กว่าจะสวยได้ขนาดนี้
เบื้องหลังไม่ใช่ง่ายเลย..ขอบอก
สง่าราศีของJCอยู่ที่กางเขน ความสวยงามของข้าพเจ้าก็อยู่ที่น้ำลายที่ถูกถมใส่หน้า การเยาะเย้ย เย้ยหยัน
การปรักปรำ การดูหมิ่น การถูกเฆี่ยนตี การถูกทอดทิ้ง การถูกใส่ร้าย การอดทนอย่างถึงที่สุด
ข้าพเจ้าก็ต้องย่อมงดงามซิ

คิดถึงพระเจ้า

และข้าพเจ้าก็แอบขอพระเจ้าบ่อยๆว่าอยากกลับบ้าน แต่พระเจ้าก็คือพระเจ้า
มีคนที่รู้ความต้องการของข้าพเจ้าด้วย

ทำไงดีข้าพเจ้าอยากกลับสวรรค์แล้ว

ประมาณสิบปีก่อนได้ มีคต.2 คนมาทักตรงกันเฉยเลยว่า ข้าพเจ้าเหมือนรออะไรบางอย่าง
เหมือนนัดใครไว้แล้วนั่งรอ จน1ใน2คนนั้นพูดขึ้นว่าเหมือนเด็กรอพ่อมารับกลับบ้าน
โอโห้! พระวิญญาณบริสุทธิ์จริงๆ!!!
ใครจะรู้ความในใจมนุษย์ ถ้าไม่ใช่ Holy Spirit !!!!!

จนปัจจุบัน ที่สุดของข้าพเจ้า ก็คือการนั่งรอ ข้าพเจ้ารอใครบางคนมารับข้าพเจ้ากลับบ้าน

พี่น้องท่านอื่นก็คงมีประสบการณ์เหมือนอย่างข้าพเจ้าบ้างแน่ๆแหละ

พระเจ้ารู้นิสัยข้าพเจ้าดี ว่าคนอย่างข้าพเจ้าจะไม่ยอมกลับสวรรค์ง่ายๆหรอก
ถ้าบำเหน็จและสง่าราศีในสวรรค์ของข้าพเจ้ายังไม่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆล้นปรี่เพียงพอ
พระองค์รู้จักมนุษย์ทุกคนจริงๆ

พี่น้องเชื่อไหมผ่านมาจนบัดนี้ หลายปีดีดัก ยังมีคน"นั่งรอ"ชะเง้อสอดสายตามองหาผู้ปกครอง
ที่คาดหวังว่าจะมารับเขาอีกแน่ะ เก่งจริงๆ รอได้..นาน...ขนาดนี้ สุดๆ..

ข้าพเจ้าคิดถึงเขามาก..

ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าตัวเองจะสามารถอดทนรอเขา ให้เขามาหาเราได้อีกนานแค่ไหน ข้าพเจ้าใจร้อน
เป็นคนใจร้อนอยู่แล้ว วู่วาม..

อธิษฐานเพื่อข้าพเจ้า(ธรรมิกชนอีกหนึ่งคนของท่าน)ด้วย